تصطفق : به لرزه مىآيد . الأثباج : جمع « ثبج » و در اين‌جا به معناى برخورد زمين و آب است . مستخذيا : فرمان‌بردار . معك الشىء : چيزى را ماساژ داد . تمعّكت الدّابّة : حيوان در خاك غلط خورد . الكاهل : قسمت بالاى كمر . الصّخب : بالابردن صدا . ساجيا : آرام . الحكمة : بخشى از لگام كه دور گردن اسب قرار مىگيرد . الدّحو : بيضى شكل . التّيّار : موج سرگردان . النّخوة : شور ، حماسه ، مروت ، تعصب و فخر . البأو : فخرفروشى . الشّموخ : بلندى و بزرگى . الغلواء : « غلو » و « افراط » و از حد گذشتن در كارى . كعمت : منع كرد . الكظّة : پرشدن . النّزق : خروش و يورش . لبد بالمكان : در جايى مستقر شد . الزّيفان : بزرگ‌بينى . الأكناف : مناطق و نواحى .